از زندگی سه چیز آموختم:

1 از عشق رسوایی

2 از دوست بی وفایی

3 از شب تنهایی

وقتی می خواستم زندگی کنم راهم را بستند

وقتی می خواستم به راه عشق بروم گفتتند گناه است

وقتی به راستی سخن گفتم گفتند دروغ است

وقتی به ستایش رو آوردم گفتند خرافات است

وقتی خندیدام گفتند  دیوانه است

حال که سخن نمی گویم می گویند عاشق است

آیا میدانید؟  چرا روي آدرس اينترنت به جاي يك دبيليو، سه تا دبيليو مي‌گذارند؟ چون كار از محكم‌كاري عيب نمي‌كنه  چرا مار نمي‌تواند به مسافرت برود؟ چون دست ندارد كه براي خداحافظي تكان دهد  براي قطع جريان برق چه بايد كرد؟ بايد قبض آن را پرداخت نكرد  آخرين دنداني كه در دهان ديده مي‌شود چه نام دارد؟ دندان مصنوعي  چطور مي‌شود چهارنفر زير يك چتر به‌ايستند و خيس نشوند؟ وقتي هوا آفتابي باشد اين كار را انجام دهند  اگر سر پرگار گيج برود چه مي‌كشد؟ بيضي  اگر كسي قلبش ايستاده بود چه مي‌كنيد؟ برايش صندلي مي‌گذاريم  چرا لك‌لك موقع خواب يك پايش را بالا مي‌گيرد؟ چون اگر هر دو را بگيرد، مي‌افتد  چرا دود از دودكش بالا مي‌رود؟ چون ظاهرا چاره ديگري ندارد  چرا دو دوتا مي‌شود پنج تا؟ چون علم پيشرفت كرده  اختراعی که برای جبران اشتباهات بشر درست شده چيست؟ طلاق  ناف يعني چه؟ ناف نمره صفري است كه طبيعت به شكم بي‌هنر داده است  خط وسط قرص براي چيه؟ براي اينكه اگه با آب نرفت پايين با پيچ‌گوشتي بره  چرا فيل از «سوراخ سوزن» رد نمي‌شه؟ براي اينكه ته دمش «گره» داره

دیگرازعشقت مگو هرگزسخن باور ندارم! لب ببند از صحبت مهرت به من باور ندارم! داستان عشق و رسوایی من ورد زبان شد حال اگر رسوا شوی اینسان چو من باور ندارم! بهر من نغمه سرودی چامه و افسانه گفتی وین کنی تکرار درهرانجمن باور ندارم هرچه ناکامی کشیدم حاصل خوشباوری بود ای هوسران از محبت دم مزن باور ندارم! مرغ دل رام تو بود ای بی وفا بالش شکستی گر که باز آید به این باغ و چمن باور ندارم! بر تو نفرین گر دگرباره ز شیدایی بگویی ور بگویی تا بود جان در بدن باور ندارم!